ตอนที่ 13
แสงทองสาดส่องเข้ามาภายในมุมห้องที่มีร่างของหนุ่มน้อยนอนแผ่อยุ่บนเตียงหนุ่มกลางห้อง
เด็กหนุ่ม พยุงร่างของตัวเองให้ลุกขื้นนั่ง มือขยี้ตาครู่หนึ่ง ก่อนที่จะลุกขึ้นเดินเข้าห้องน้ำไป
เท้าก้าวออกมาจากห้องน้ำ ร่างนุ่งผ้าขนหนูฝืนหนึ่ง และผาดไว้ที่บ่าอีกหนึ่งฝืน
เด็กหนุ่มย่อนตัวลงกับเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งสื้น้ำตาลแก่
เขาส่งดูหน้าตัวเองที่กระจก ภาพวันวานที่เคยทำให้เจ็บช้ำทั้งกาย และใจ
ก็แล่นเข้ามาในสมองอย่างไม่ขาด มือจับกุมที่หน้าอกด้วยความปวดร้าวและเจ็บแค้น
เขาจะต้องเจอหน้าคนที่ทำร้ายเขาอีกนานมั้ย ทำไมเขายังต้องมามาเจอคนอย่างนี้อีก
ทำไมฟ้าถึงใจร้ายกับเขานัก เขาถามตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า
-ก๊อก ก๊อก ก๊อก- เสียงเคาะประตูดังขึ้น
เขารีบใช้มือเรียวปาดน้ำตาออก และเดินออกไปเปิดประตูเพื่อต้อนรับผู้มาเยือน
"อ้าวพี่ซอล มาแต่เช้าเลยน่ะครับ เข้ามาก่อนสิพี่" นนท์เอ่ยทักทายผู้มาเยือน
"เช้าอะไรครับ นนท์ นี่ก็จะสิบโมงแล้วน่ะ" ซอลทักตอบ และชายตามองร่าง นนท์
"นี่ยังไม่แต่งตัวอีกหรอ มีเรียนกี่โมงอ่ะเรา" ซอลถาม นนท์ต่อ
"11 โมงครับ ก็เพิ่งอาบน้ำเสร็จนี่แหละครับ" นนท์ตอบ และเดินเข้ามาเพื่อจัดแจงแต่งตัว
"เสร็จแล้วครับ ไปกันได้ยัง" นนท์ออกมาจากห้อง และหันมาบอกกับซอลที่นั่งที่โซฟาหน้าห้อง
"ครับ" ซอลตอบกลับพรางลุกขึ้นเดินออกจากห้องไปพร้อมกับนนท์
"วันนี้เลิกกี่โมงละ เดี๋ยวพี่มารับ" ซอลถามนนท์
"วันนี้เลิกบ่าย 3ครับ"นนท์ตอบ
"อืม...เลิกพร้อมกับพี่เลย คอยพี่ที่หน้ามอน่ะ. ซอลบอกกับนนท์
"ครับ งั้นนนท์ขอตัวไปเรียนก่อนน่ะครับ" นนท์บอกซอล
"ครับ ตั้งใจเรียนล่ะ"ซอลบอกนนท์
นนท์รับคำและเดินเข้าไปในตัวอาคาร
"นนท์ นนท์ คอยเราด้วย" เสียงเรียกดังจากด้านหลัง
"อ้าวพัท" นนท์เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นร่างของเพื่อนที่เรียกเมื่อครู่
"เมื่อกี้เห็นเดินกับพี่ซอล" พัทเอ่ย
"อืม พี่เขาไปรับที่ห้องน่ะ" นนท์บอกพัท
"อืม" พัทพยักหนักและเดินเข้าห้องเรียนไป
"คอยนานมั้ยครับ นนท์" ซอลเอ่ยขึ้นเมื่อถึงจุดที่นัดไว้ เมื่อเห็นนนท์ยืนอยู่แล้ว
"ไม่นานครับ ผมก็เพิ่งมาถึงแหละครับ" นนท์ตอบ
"ไปกันเถอะ ไปหาอะไรกินก่อนนน่ะ ค่อยกลับห้อง" ซอลออกความคิด
"ก็ดีครับ" นนท์ตอบโดยไม่อิดออด
ซอลเดินนำไปที่ร้านอาหารตามสั่งตรงข้ามมหาลัย
สั่งอาหารเรียบร้อยไม่นานนักอาหารก็มาถึงโต๊ะ
และทั้งสองทานข้าวไปโดยปราศจากคำพูดใดๆ
"พี่ซอล" นนท์เอ่ยขึ้นหลังจากที่วางช้อนลงบนจานที่ข้าวที่ว่างเปล่า
"มีอะไรครับ" ซอลเงยหน้าขึ้นมาถาม
"อ่อ เปล่าครับ ไม่มีอะไร" นนท์บอกปัด
"หรอ? ครับ"ซอลเอ่ยเชิงถาม ด้วยความไม่แน่ใจ
นนท์นั่งนิ่งไม่พูดสิ่งใดออกมาจากปากเลย
ซอลจ่ายเงินเสร็จ ก็พากันเดินออกมาจากร้าน
"ดีครับ พี่ซอล" เสียงทักดังขึ้นเบื้องหลัง ของทั้งคู่
ซอลและนนท์ หันกลับไปดูต้นเสียงพร้อมกัน
"อ้าวววว นิตนี่เอง มาทำอะไรแถวนี่หรอ" ซอลเอ่ยทักเมื่อเดินเข้าไปหาเจ้าของเสียง
นนท์ได้แต่เดินก้มหน้าไม่พูดจาเมื่อรู้ว่าคนที่เจอคือ นิต
คนที่เขาไม่อยากเจอมากที่สุด
"จะมาหานนท์ครับ" นิตตอบ
"รู้จักนนท์ด้วยหรอ" ซอลถาม พรางหันมามองนนท์ด้วยสายตาสงสัย
นนท์ได้แต่ยิ้มแหย่ๆ ให้กับซอล
"ผมรู้จักนนท์มานานแล้วครับ รู้ทุกอย่างดีด้วย"นิต ตอบ
ซอลทำหน้างง แหละหันมามองนนท์อีกครั้ง
นนท์ยืนก้มหน้านิ่งนิตยืนยิ้มที่มุมปากอย่างสะใจราวกับเป็นผู้ชนะ
"และปมก็เป็นมากกว่าเพื่อนด้วย..."
-ผลัก-
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
