ตอนที่ 6
หลังเลิกเรียนพี่รหัสปี 2และ 3 ของนนท์ได้นัดนนท์กับเซรวมทั้งโป้งและเพล์(เด็กห้อง 2)
มารวมตัวกันเพื่อที่จะเดินหน้าตามหาพี่รหัส
อักษรใบ้คนแรกคือ ก และอีกคนคือ ช
-อะไรว่ะ ปี 4 มี 40 คน ชื่อขึ้นต้น ก มีประมาณ 5 คน ช ประมาณ 3 คน-
นนท์คิดในใจ
"นี่รายชื่อรุ่นพี่ปี4ที่มีชื่อต้นขึ้นด้วย ก และ ช" พี่เก๋รุ่นพี่ปี3เอ่ยขึ้นพร้อมกับวางประดาษเอ4หนึ่งใบลงบนโต๊ะม้าอ่อน
"ก มี 5 คน คือ กิตติศักดิ์ เกตุวดี กาญจนา กฤษณ์ กนกนาถ" พี่บู่มรุ่นพี่ปี 2 อ่านรายชื่อขึ้นต้น ก ให้ฟัง
"ช มี 4 คน คือ ชาญิชัย ชาติชาย ชนัญญา ชลดา"พี่เก้าอ่านรายชื่อต่อจากพี่บู๋ม
"การไปหารุ่นพี่ทั้งเก้าคนเพื่อถามรหัส ปีหนึ่งจะเป็นคนทำตามคำสั่ง"
พี่เก๋บอกก่อนที่จะยื่นกระดาษรายชื่อให้ทุกคนดู
ทุกคนมีเวลาเหลืออีก 2 วันเท่านั้นในการล่าพี่รหัส
ดังนั้นเขาจึงเริ่มการตามล่ากันวันนี้เป็นวันแรก
พี่เก๋และพี่อ๋อม ปี 3 เป็นผู้นำทัพไปหารุ่นพี่คนแรก
"พี่เกตุ หวัดดีค่ะ เก๋พาน้องๆมาขอรหัสค่ะ" พี่เก๋เอ่ยเมื่อมาถึงหน้าเป้าหมาย เกตุวดี
"อืม ตะโกนคำว่า รักทุกคน ให้ดังๆ ให้พี่ฟังหน่อย" พี่เกตุ ยื่นข้อเสนอแลกรหัส
ปฏิเสธไม่ได้ก็อต้องยอมทำ
"รักทุกคนคร้าบบบบบ"เสียง4 หนุมประสานเสียงตะโกนออกมา
"ยังไม่ได้ยินเลย น้องฑุดว่าอะไรน่ะ" พี่เกตุทำท่าเอียงหูฟัง
"รักทุกคนคร้าบบบบบบบ"เสียง 4 หนุ่มประสานขึ้นอีกครั้ง ครั้งนี้ดังกว่าเก่า
คนที่เดินผ่านไปมาก็ยิ้มบ้าง หัวเราะบ้าง
ทำให้น้องเขินอายกันหน้าแดงเป็นแถว
ขนาดหน้าหนา ๆ ของเซ ยังแดงได้เลย
"โอเคจ๊ะ T I Sorry" พี่เกตุ บอกก่อนที่จะขอตัวเดินไปกับเพื่อนอีก 2 คน
(T I Sorry คือ โค๊ต ปฏิเสธรหัส หรือ รหัสไม่ตรงกันน่ะ)
(T I ย่อมาจาก Tourism Industry)
"ไปต่อจ๊ะ คนต่อไปใครหรอ อ๋อม"พี่เก๋หันมาถามอ๋อม บัดดี้ของตน
"พี่กาญน์ สิ แกนั่งอยู่ตรงนั้นพอดี" พี่เก๋หันไปมองตามสายตาที่อ๋อมมองไป
"สวัสดีค่ะพี่กาญน์ เก๋พาน้องๆ มาขอรหัสค่ะ" พี่เก๋เอ่ยเมื่อมาถึงจุดที่พี่กาญน์นั่งอยู่
"จ๊ะ พี่ไม่มีไรมากน่ะ ตอนนี้พี่หิว ช่วยไปซื้อขนมกับน้ำให้พี่ทีสิ "
พี่กาญน์เอ่ย ยิ้มๆ ก่อนที่จะพูดต่อ
"ขอบใจน่ะจ๊ะที่เลี้ยงพี่ พี่คอยตรงนี้แหละ"
5นาทีผ่านไปรุ่นน้อนอย่างเซ นนท์ โป้ง และเพล์ก็กลับมาพร้อมกับขนมสองสามชิ้นและน้ำชาเชียวหนึ่งขวด
ของถูกวางลงบนโต๊ะที่พี่กาญน์นั่ง
"ขอบใจจ๊ะ T I sorry พี่ขอกินน่ะหิวมาก"
จุดหมายยังไม่จบยังเหลืออีก 3 คน
พี่เก๋ยังคงนำทีมตามล่าต่อ
เวลาก็เดินมาใกล้ จะ 6 โมงเย็นแล้ว ผู้คนในรั้วมหาลัยก็เริ่มบางลง
กิตติศักดิ์คือหมายเลข 3 ที่พี่เก๋ตั้งเป้าไว้
กิตติศักดิ์ นั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนหน้ามหาลัย
-โอ้ย ไม่น่ะ คนนี้แหละที่ฉันไม่อยากเจอ-
-ทำไมฉันต้องมาเจอด้วย ไม่น่ะ โอมอย่ารหัสเดียวกันน่ะ-
นนท์บ่นพรึมพรำในใจ
เมื่อมาถึงที่พี่กิตติศักดิ์ นั่งอยู่ พี่เกตุก็เริ่มเอ่ยจุดประสงค์
"ดีค่ะ พี่ซอล เก๋พาน้องๆมาขอรหัสค่ะ"
-มานจะแกล้งไรตูป่าวว่ะ เนี่ย- เซนึกในใจ
"ดีครับน้อง ๆ พี่ไม่มีไรมากหรอก" กิตติศักดิ์พุดแล้วพรางเหลือบมองมาทางนนท์
นท์สะดุ้งกับสายตาที่มองมาว่ามีอะไรน่าสงสัย
"ให้น้องคนนั้นน่ะ ออกมาแนะนำตัวให้พี่ฟังหน่อย"กิตติศักดิ์ เอ่ยและมองไปทางนนท์
-ซวยละสิตู- นนท์เอ่ยในใจ
นนท์จำใจเดินออกมายืนหน้าเพื่อน
"ชื่อ อานนท์ครับ ชื่อเล่น นนท์ อยู่ปี 1ห้อง 1 ครับ"
นนท์ถอยกลับไปยืนที่เดิม
"ยังไม่หมดเลยครับ เอาที่อยู่ด้วย เอาให้พี่รู้จักน้องดีไปเลยไ
กิตติสักดิ์ยิ้มเยาะได้ใจ
-มานจะแกล้งไรเพื่อนตุว่ะ- เซบนในใจ
นนท์จำใจเดินออกมาอีกครั้ง
"อยู่ซอยภักดี2* มีพี่น้อง 3 คน เป็นลูกคนสุดท้องเป็นผู้ชายคนเดียวในครอบครัว"
"แล้วไงต่อ" กิตติศักดิ์ยังซักต่อ
นนท์เริ่มหน้านิ้วหน่อย แต่ยังฝืนยิ้มเจือนๆ
"โสดครับ พอยังอ่าครับ"นนท์ถามเมื่อไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
"อืมT I Ok "กิตติศักดิ์ พยักหน้าก่อนตอบ
"พี่ชื่อ กิตติศักดิ์ เรียกว่า ซอล ก็แล้วกัน" พี่ซอลเอ่ยและหันมายิ้มให้นนท์ครั้งหนึ่ง
และส่งกระดาษคำใบ้ที่ 3 ให้กับเก๋ ก่อนที่จะขอตัวกลับบ้าน
หลังจากที่ได้คำใบ้ที่ 3 มาพี่เก๋ก็ได้ให้น้องๆ กลับกันก่อนเพราะมานจะ1 ทุ่มแล้ว
นนท์ลาเซที่ป้ายรถเมล์ เซมาถึงบ้านก็หาตัวพี่ชาย
"ซอล ซอล แกอยู่ไหนว่ะ" เซเรียกพี่ชายอย่างทุกที
"ไรว่ะเซ" ซอลตอบกลับ
"แกแกล้งเพื่อนเค้านี่หว่า" เซถาม
"ป่าวแกล้งสะหน่อย ก็อยากรู้นี่" ซอลตอบหน้าตาเฉย
"แกทำไรเพื่อนเค้า เค้าเอาเรื่องแกแน่" เซพูดก่อนที่จะขึ้นไปที่ห้อง
นนท์นอนกลิ้งไปมาบนที่นอน 3-4 รอบ
-ตูจะเจออะไรมั้ยเนี่ย ดันรู้ที่อยู่แล้วด้วย-
นนท์คิดในใจก่อนที่จะหลับตานอน
พรุ้งนี้ตูจะเจอะไรที่มากกว่านี้มั้ยเนี่ย
---------------------------------------------------
*ชื่อสมมติน่ะครับ เพราะเป็นนิยาย
---------------------------------------------------
Report 6 ริว (อัษนัย 21 ปี)
ริวเป็นพี่ของเรย์ เป็นคนโต
เป็นคนผิวขาว เหมือนเรย์ แต่ตาไม่ตี๋ มีดวงตาคม คิ้วดก
นิสัยเป็นคนขรึม จริงจังกับงาน และชีวิต
ยังไม่เคยมีความรักกับใคร
เป็นที่พึ่งของเพื่อน เพราะเป็ฯคนเรียนเก่ง ฉลาด และเป็นหัวหน้าห้องมาตลอด
เป็นที่ไว้วางใจของเพื่อนและอาจารย์มาตั้งแต่เด็ก
