ตอนที่ 9
-พลัก-เซเดินเข้ามาในห้องของพี่ชายก้ต้องล้มหงายลงกับพื้น
"เรื่องไรว่ะ" เซถามอย่างอดสงสัยไม่ได้
"ไม่ต้องถาม แกน่าจะรู้อยู่" พี่ชายตะโกนใส่ ก่อนที่จะลงหมัดอีกครั้ง
ซอลนั่งคล่อมร่างของเซ ผู้เป็นน้อง กระชากคอเสื้อไว้แน่นกำมือ
"แกจะทำไรนนท์ บอก ตูมา"ซอลถามด้วยน้ำเสียงเอาเรื่อง
"ก็เปล่านี่ ตูก็เก็บหนังสือให้"เซก็ตะโกนใส่
"ตูเห็นว่าเมิง จะจูบนนท์" ซอลยังคงแค่นถามต่อ
"เออตูจะจูบนนท์มีไรว่ะ มึงเป็นแฟนกะนนท์หรอ เห็นหึงจัง"
เซอดที่จะตอบความจริงไม่ได้ พรางถามกลับไปจนซอลหน้าเริ่มเปลี่ยนสี
ซอลวางเซลง ตั้งสติ แหละหันกลับไปถามอีกครั้ง
"แกชอบนนท์ หรอ"
"เมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ตูไม่รู้"เซ ตอบเมื่อความจำครั้งยังเยาว์กลับมาจนหมดสิ้น
"..."ซอลยืนเงียบ และก้าวเท้าไปทางประตู
"งั้น ตูกะเมิงมาแข่งกัน ว่านนท์จะสนใจใครมากกว่ากัน ระหว่างเมิงกะตู"
ซอลพูดจบก็เดินออกจากห้องไป
เซยืนนวดหน้าที่เพิ่งถูกหวดไป2 ที ก่อนจะเดินกลับไปห้องของตนเอง
-----------------------------------
รับน้องผ่านไปด้วยดี รุ่นพี่รุ่นน้องสานสัมพันธ์กันดีขึ้นกว่าเก่า
ดูได้จากนนท์ ที่เมื่อก่อนจะดูจงชักกับรุ่นพี่ที่ชื่อซอลเอามาก
"นนท์ ไปทานข้าวกับพี่หน่อยน่ะ เดี๋ยว 10 นาทีเจอกันที่โรงอาหาร"
เสียงของปลายสายถูกกรอกลงไปบนโทรศัพท์ ก่อนที่จะตัดสาย
นนท์ ไปรอพี่ซอลที่โรงอาหาร นี่ไม่ใช่ครั้งแรกหรอกที่เขาทั้งสองจะมาทานอาหารด้วยกัน
ซอล เริ่มติดนนท์แจ ทำให้เซมีเวลาที่จะได้อยู่กับนนท์น้อยลงกว่าเก่า
แม้จะเรียนอยู่ห้องเดียวกันก็ตาม
"นนท์ครับ วันนี้เลิกเรียนแล้วว่างมั้ย" ซอลถามเมื่อวางจานข้าววลงตรงหน้านนท์
"ก็ว่างนี่ครับ"นนท์ตอบพรางเลื่อนจานข้าวมาใกล้ตัวเอง
"งั้นไปบ้านพี่มั้ย"ซอลถามด้วยน้ำเสียงออกแนวออดอ้อน
"คงไม่ดีกว่าครับ ไม่อยากรบกวน"นนท์บอกปลัด
เพราะกลัวว่าเหตุการมันจะซ้ำรอยเดิมหากไว้ใจง่ายๆ
เพราะแผลลึกที่มีอยู่ในใจมันยากที่จะลืมได้
"เฮ้ย ไงว่ะ ไอซอล"เสียงหนุ่มทักมาจากด้านหลังของนนท์
"เฮ้ย ไอบอย"ซอลตอบรับเสียงทักนั้น
เจ้าของเสียงเดินมาถึงโต๊ะ นนท์เงยมองนิดหน่อยและต้องรีบหลบลง
"พี่ซอล นนท์ขอตัวก่อนน่ะครับ แล้วเจอกันใหม่"
นนท์พูดจบ ก็ลุกชึ้นและเดินออกจากบริเวณนั้นโดยเร็ว
ซอลถึงกับงง เจ้าของชื่อบอยก็งง และอีกคนที่จะรู้ดีคงเป็นผู้ที่มาด้วยกับบอย
"เฮ้ย น้องเขาเป็นไรว่ะ" บอยถามเมื่อเห็นว่านนท์เดินไปไกลแว้ว
"ไม่รู้ว่ะ เมื่อกี้ก็นั่งคุยกันดีๆนี่หว่า"ซอลตอบแบบงง
"เอ้อ นี่นิต รุ่นน้องตูที่คณะเป็นน้องรหัสตู พามันมากินข้าว"พี่บอยเอ่ยแนะนำ
"เอ่อ ดีครับน้อง"พี่ซอลเอ่ยทักเป็นพิธี และสุดท้ายทั้งสามก้นั่งทานข้าวด้วยกัน
นนท์กลับมาถึงบ้านก็ประมาณบ่ายกว่าๆ เพราะช่วงบายเขาไม่มีเรียน
นนท์กระโดดขึ้นเตียง เมื่อวางกระเป๋าเป้ไว้ที่เก้าอี้หน้าโต๊ะคอมแล้ว
"ไอเฮี้ย ไอสาด" นนท์ตะคอกใส่หมอนที่กดทับใบหน้าเขาไว้
-ตูอุตส่าห์ทำใจมาตั้งนาน มันไม่มีผลอะไรหรือไงวะ-
-เห็นหน้าเมิงแล้วแล้วใจตูถึงเจ็บปวดขนาดนี้-
นนท์บ่นในใจ
น้ำตาคลอดวงตาทั้งสอง ไม่นานก็พากันหลั่งลงข้างแก้มทั้งสองข้าง
"ฮือ..ฮือ"นนท์ นอนร้องบนเตียงของเขา จนหลับไป
------------------------
"ฮัลโลน้องนนท์ครับ นี่พี่กอล์ฟน่ะ พรุ่งนี้ว่างมั้ยครับ"
เสียงปลายสายถูกกรอกมา
"ว่างครับ แต่ต้องเป็นตอนบ่าย เพราะตอนเช้ามีทำรายงานกับเพื่อน"
นนท์ตอบกลับไป
"ได้ครับ แล้วพี่จะเข้าไปรับที่มอน่ะ"สิ้นเสียงสนทนา สายก็ถูกตัดไป
"ใครอ่านนท์"เรย์ถามเพื่อนที่เพิ่งวางโทรศัพท์ลง
"อ๋อ พี่กอล์ฟน่ะ"นนท์ตอบ
"อืม รู้เปลาพี่เขาชอบนนท์น่ะ เห็นจะให้ เรา กับพัทช่วยอ่า"เรย์ บอกกลับนนท์
นนท์หน้าซีดเผือด เพราะไม่รู้มาก่อน ถึงว่าเขาจะเริ่มสนิทกับพี่กอล์ฟขึ้นทุกวัน
เซ นั่งเงียบฟังเพื่อนเล่าไป พัทก็พยักเพยิดกับนนท์ เมื่อนนท์หันมาถามว่า จริงหรอ?
นนท์รู้สึกสับสนใจไม่ดีเลย เพราะเขาเพิ่งรู้ว่าพี่ซอลก็ชอบเขา
แล้วนี่พี่กอล์ฟอีก ทั้งสองเขาก็เป็นเพื่อนกันด้วย
อีกอย่างนนท์ก็ไม่ได้คิดจะเลือกใครแต่แรกแล้ว
เพราะแผลที่มีอยู่ในใจมันสะกิดทุกครั้งที่เขาคิดจะรักใคร
แล้วนี่เขาจะทำไงดีล่ะ
เซ ยังคงนั่งเงียบ จนผิดสังเกตุของเพื่อน
"เป็นไรว่ะ เซ"เรย์ถาม เมื่อเห็นเซนั่งเงียบนานแล้ว
"อ่ะ อ้อ เอ่อ ป่ะป่าว"เซตอบด้วยความตกใจที่ตื่นจากผวัง
"แปลกน่ะวันนี้" พัทช่วยเสริม
"ไม่มีไร"เซยังคงปฏิเสธ
"เออไม่มีไรก็ดีแล้ว" เวย์บอกกับเซ
นนท์ นั่งเงียบมองไปทางเซ เพราะพอเดาออกว่าเกิดไรขึ้นกับเซ
เพราะเซ ก็เช่นกันที่ชอบนนท์ และบบอกนนท์ไปแล้วก่อนหน้านี้ เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว
เขามาด้วยสาระรูปที่ดูไม่จืด แก้มบวมแป่ง
นนท์ใจไม่ดีเลยที่ทำให้พี่น้องต้องมาทะเลาะกันเอง
แต่นนท์ก็ปฏิเสธเซไปเพราะเรื่องในอดีต ยังไงมันก็คืออดีต
อีกอย่างเขาก็คิดกับเซเป็นแค่เพื่อนจริง ๆ
เย็นวันศุกร์ นนท์กำลังเดินออกจากมหาลัยคนดียว หลังจากที่แยกจากเพื่อนเรียบร้อยแล้ว
และก็ต้องชะงักเท้า เมื่อเห็นนิตเดินมาทางเขาพอดี
นนท์ผืนใจเดินสวนไป เพราะยังไงก็ต้องผ่านอยู่ดี
เราต่างคนต่างอยู่กันแล้ว แม้ในใจจะเจ็บจี๊ดๆ อยู่ก็ตาม
"ไงจับใครได้อีกล่ะ ฮึ" นิต พูดขึ้นเมื่อสวนกันกับนนท์
นนท์ สะดุ้ง หยุดเดิน หัวใจที่ว่าเจ็บจี๊ด ๆ เจอคำพูดของคนเมื่อกี้ มันยิ่งเจ็บ
เจ็บเหมือนหัวใจมันกำลังจะสลายไปต่อหน้าตอนนั้น
เขาพยายามเก็บอารมณ์และเดินต่อไปให้ถึงป้ายรถหน้ามหาลัย
วันเสาร์ตอนเย็น นนท์ เซ เรย์ และพัท กำลังเก็บของเพื่อที่จะแยกกันกลับบ้าน
พี่กอล์ฟ ก็เดินเข้าพอดี
"ไงครับน้อง จะกลับกันแล้วหรอ" พี่กอล์ฟ ทักเมื่อมาถึง
แต่ยังไม่ทันได้มีการตอบรับแต่อย่างใด ก็มีมาเพิ่มอีกคน
"ดีครับน้อง ๆ อ้าวไอกอล์ฟมาทำไรว่ะ" พี่ซอลก็เดินเข้ามาทักพอดี
"ก็มารับนนท์ อ่ะดิ นัดน้องเขาไว้" พี่กอล์ฟบอกกับพี่ซอลว่าอย่างนั้น
พี่ซอลหันมามองนนท์ด้วยสายตาถามว่าจริงหรอ?
นนท์ได้แต่ยิ้ม เจือนๆ และก็ก้มหน้าเก็บของต่อไป
-ทำไมต้องมาพร้อมกันด้วยนี่ รู้สึกเหมือนว่ามานจะมีรางร้ายน่ะเนี่ย-
นนท์คิดในใจ ด้วยใจหวั่นๆ
*****************************************************ตอนที่ 9 ยั่งมีต่อน่ะตอนนี้จะยาวหน่อย
