ตอนที่ 10 part 3
นนท์กับซอลนั่งคุยกันได้ครุ่หนึ่นนท์เริ่มมีอาการง่วงนอน
"พี่ซอลกลับได้แล้วมั้งครับ นนท์อยากพักผ่อน" นนท์บอกกับซอล
"นีไล่พี่แล้วหรอ" พี่ซอลพูดพรางก้มหน้าก้มตา
"ป่าวครับ ป่าว เพียงแค่..."นนท์ตอบตะกุกตะกัก
"แค่อะไรครับ" พี่ซอลถามย้ำ
"แค่เกรงใจน่ะครับ กลับได้แล้วครับ" นนท์ตอบ
"พี่ไม่กลับพี่จะอยู่เป็นเพื่อนนนท์ที่นี่แหละ นนท์จะนอนก็นอนได้ พี่จะนั่งเฝ้านนท์เอง"
นนท์ถอนหายใจเฮื้อกใหญ่กับสีหน้าจริงจังของคนพูด ก่อนที่จะตอบกลับไป
"ก็ได้ครับ งั้นนนท์ขอพักผ่อนก่อนน่ะ"
"ครับ" คนตอบ ตอบพรางเอื้อมมือใหญ่ไปกุมมือเกของร่างที่นอนบนเตียง
และกำไว้อย่างนั้น
ผ่านไป 1 ชม.ที่นนท์นอนหลับอย่างไม่รู้ตัว
น้ำตาได้ไหลลงมาอาบแก้มทั้งสองข้าง
คนนั่งเฝ้ามองอยู่ข้างเตียงเห้ฯแล้วหน้าซีดใจเสีย
"นนท์ มีอะไรบอกพี่ได้น่ะ พี่รักนนท์ พี่อยากทำให้นนท์มีความสุข"
คนกุมมือบ่นเบาๆ พรางปาดน้ำตาให้ร่างที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียง
......................................................
"นนท์" เสียงเรียกทำให้นนท์หยุดชงัก ก่อนที่จะเร่งฝีเท้าให้พ้นทาง
"นนท์ ฟังเราก่อน นนท์"คนเรียกเดินตามพรางกระชากแขนของนนท์ไว้อย่างแรง
นนท์เซตามแรงกระชากและเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนของคนเรียก
นนท์ทรงตัวได้จึงรีบผละตัวออกอย่างรวดเร็ว
"เราต่างคนต่างอยู่แล้วน่ะ อย่ามายุ่งกับเราเลย"
นนท์พุดเสร็จพรางสะบัดมือที่ยังจับแขนเขาไว้ และเดินจากไป
"โธ่เว้ย!!!" คนพูด พูดพรางเดินแต๊ะลมอย่างเสียอารมณ์
นนท์เดินเข้าห้องน้ำก่อนถึงห้องเรียน
"ทั้งที่อยากลืม แต่ทำไมมันไม่ลืม ห๊า...." นนท์พูดกับกระจก พรางหันมาทุบกำปั้นกับกำแพง
"ไปตายสะ ไอคนเฮงซวย ฮืออออๆๆๆ" นนท์ปล่อยโออกมาอย่างอดกลั้นมานาน
"ตูไม่ตายง่าย ๆ หรอก" เสียงลอยเข้ามาในห้องน้ำ
นนท์หันควับไปมองเจ้าของเสียง
นนท์รีบที่จะเดินออกจากห้องน้ำแต่โดยเร็วเมื่อเห็นว่าร่างนั้นเป็นใคร
แต่กลับถุกกระชากแขนเอ้าไว้ และโดนสวนหมัดเข้าที่ท้องจนจุก
นนท์ทรุดตัวลงนั่งลงกับพื้น
"ตูขอโทษ"คำพูดสั้น ๆ ที่ถ฿กแปรงออกมา ก่อนที่ร่างนนท์จะถูกลากเข้าไปในห้องน้ำห้องถัดไป
น้ำตานนท์ไหลลงเป็นสาย ไม่มีคำพูดได้นอกจากน้ำตาและเสียงอึกอักที่พูดไม่ออกจากอากาศจุก
