ตอนที่ 10 Part 4
"ฮือ...ฮือ...ฮือ..." เสียงร้องคลอเสียงสะอื้นที่ดังขึ้นเป็นระยะ
ใจปวดร้าวที่ถูกกระทำ แต่ร่างกายกลับตอบสนองอย่างยินดี
คนกระทำยังคงกระแทกเข้าอย่างไม่ลดล่ะ ด้วยความโหยหิว
หยาดน้ำตาของความปวดใจ หลั่งไหลออกมาอย่างไม่ขาด
ครู่หนึ่งร่างของนนท์ถูกวางลงกับพื้นห้องน้ำ
คนใจทรามก้มลงกระซิบข้างหูเบา ๆ
"ผมขอโทษ ผมรักนนท์จริงๆ น่ะ"
นนท์มองหน้าร่างนั้นด้วยความรังเกียจกับสิ่งที่ทำ และสิ่งที่พูด
นนท์รวบรวมแรงที่เหลือลุกขึ้นยื่น
นนท์หอบร่างที่บอบช้ำกลับหอ ด้วยใจที่ห่อเหี่ยว
วันนี้เป็ฯอีกวันที่นนท์ ไม่ได้เข้าเรียน ถึงแม้ว่าร่างจะมาถึงเขตรั่วของมหาลัยแล้วก็ตาม
"พัต พัต เห็นน้องนนท์มาเรียนบ้างป่าว" ซอลตะดกนถามเมื่อเห็นพัตเดินผ่านมา
พัตได้ยินจึงหยุดเดิน
"ไม่เห็นครับ โทรไปก็ไม่ติด โทรก็ไม่โทรมาบอก ไม่รู้ว่าเป็นอะไรหรือป่าว" พัดตอบด้วยสีหน้ากังวล
"อืม งั้นเดี๋ยวพี่ไปดูนนท์ให้ล่ะกัน" ซอลตอบพรางลุกขึ้นและเดินจากไป
-ก๊อก ก๊อก ก๊อก-
นนท์ได้ยินเสียง ก็ลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้า ๆ และเดินไปเปิดประตู
ทำนได้ที่เห็นหน้าของผู้มาเยือนน้ำตาที่เคยแห้งไปแล้วกลับมาไหลอีกครั้งอย่างห้ามไม่อยู่
"ฮือ...ฮือ..พี่ซอลลลล"นนท์ปล่อยโฮออกมา พรางเรียกชื่อผู้มาเยือน
ซอลไม่นิ่งเฉย รีบโผลเข้ากอด และลูบหัวอย่างเอ็นดู
โดยไม่ปริปากถามว่าเกิดอะไรขึ้น ทั้งที่อยากถามออกมา
"ไม่เป้ฯไรน่ะ พี่อยู่นี่แล้ว" ซอลปลอบนนท์ที่อยู่ในอ้อมกอด
"พี่ซอล นนท์ถูกกก..ข่มขืน" นนท์กัดฟันพูดในสิ่งที่ซอลอยากถาม
"................" ซอลเงียบ อึ้งไปครู่
"ไม่เป็นไรน่ะ ต่อไปนี้พี่จะดูแลนนท์ ไม่ให้ใครทำร้ายนนท์ได้อีก"
ซอลพูด พรางลูบหัวนนท์ ซอลรู้สึกผิดที่ปล่อยให้นนท์ต้องเจอเรื่องร้ายอย่างนี้
นนท์กอดซอลแน่นขึ้น ประหนึ่งอยากที่จะได้รับไออุ่นจากชายคนนี้
คนที่จะให้ความอบอ่น คนที่จะให้ที่พักใจ ให้ความปลอดภัย และทุเลาความเจ็บปวด
ที่ได้รับมาจากเรื่องที่เกิดขึ้นได้ คนนี้แหละ ที่ผมจะไว้ใจเขา แต่...
