ตอนที่ 12
หลังจากที่พัทได้รู้จักกับบี ตั้งแต่รับน้อง บีจะชวนพัทไปเที่ยว ไปทานข้าวด้วยเสมอ
ถ้าพัท และบี มีเวลาว่างที่ตรงกัน
บีแอบมองพัทตั้งแต่ที่พัทมาดูผลสอบกับเพื่อนอีกคน
และเข้าไปทานข้าวที่ร้านของพ่อบี
บีดีใจมากที่พัท ยอมเป็นเพื่อนและไปไหนมาไหนด้วย
หลังจากที่หม่ดรับน้อง พัทและบีก็สนิทกันมากขึ้น
พัทไปบ้านบีบ่อยขึ้น ด้วยความที่คบกันมานาน
ทำให้บีตัดสินใจที่จะบอกความในใจให้พัททราบ
"พัท เรามีอะไรจะบอก" บี เอ่ยเมื่อพัทสั่งอาหารเรียบร้อย
"มีอะไรล่ะ ว่ามาสิ" พัทตอบและตั้งหน้าคอยสิ่งที่เพื่อนจะบอก
"คือ... คือ... เราชอบพัท ชอบมานานแล้ว" บีพูดด้วยความไม่มั่นใจ
"แล้วไงต่อล่ะ" พัทถามด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย
"ก็ไม่ไงหรอก แค่อยากให้พัทรู้ และพัทคิดยังไงกับเราล่ะ" บีตอบและถามกลับ
"ก็ดีนี่ บีก็ดีกับเรา เราก็จะคบบีต่อไป" พัทตอบ
บีนั่งยิ้มอย่างดีใจที่พัทไม่ได้รังเกียจ
"แต่..."
บีเงยหน้าขึ้นมองพัท หลังจากที่พัทเอ่ย
"แต่ เราต้องใช้เวลา เพราะเราไม่แน่ใว่เราจะชอบ และคบกับนายแบบคนรักได้ป่าว"
พัทเอ่ย บีก็พยักหน้ารับทราบด้วยหัวใจที่ปราบปลื้ม
"แค่พัทไม่รังเกียจ เราก็ดีใจแล้ว" บี่ตอบกลับ และนั่งยิ้มให้พัท
พัทนั่งเกาหัวเก้ๆกังๆ และคอยอาหารต่อไป
"พัทวันนี่ ว่างเปล่า ไปหาอะไรทานกันมั้ย" บีเอ่ยขึ้นเมื่อเจอพัทยืนที่หน้ารั้วมหาลัย
"ว่าง ได้สิ ไปที่ไหนล่ะ" พัทตอบ
"ร้านเดิมแล้วกัน"บีตอบและเดินนำหน้าพัทออกมา
ทุกครั้งที่บีเจอพัท บีจะชวนไปทานข้าว ชวนไปเที่ยว และทุกครั้งพัทจะไม่เคยปฏิเสธ
พัทและนนท์ จึงค่อยๆ เริ่มห่างกันไปเรื่อยๆ
และพี่ซอลก็เข้ามาแทนที่พัท ที่ที่พัทยืนมองนนท์ คอยเป็นห่วงนนท์
แต่ตอนนี้พี่ซอลได้เข้ามายืนมองนนท์ คอยเป็นห่วงนนท์ ดูแลนนท์ คอยไปรับไปส่ง
แทนทีพัท และความดีของพี่ซอลที่ทำให้ขาดตก ทำให้กำแพงค่อยกัดกร่อนที่ละนิด
แต่ทุกครั้งที่นนท์คิดจะทำลายกำแพง ภาพของคนเก่าที่ทำร้ายตัวนนท์กลับมา
ทำให้นนท์ต้องหยุดคิดที่จะให้กำแพงมานพังลง เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องเจ็บปวดอีก
4 เดือนผ่านไป ตั้งแต่ที่เปิดเรียน
และเป็นเวลา กว่า 2 เดือนที่พัทและบีรู้จักกัน
ใกล้สอบเข้ามา ทั้ง พัท บี นนท์ เซ และเรย์ ก็มารวมตัวกันติว
"พัท แกสวีทกันน้อยหน่อยโว้ย" เซ แซวเมื่อพัทป้อนขนมให้บี
"อิจฉาอะดิ ฮ่า ฮ่า ฮ่า"พัทตอบกลับ พรางทำหน้ากวนๆ
เรย์และนนท์ หัวเราะสมทบกับ พัท
เซ สบัดหน้าค้อนให้ทีหนึ่ง เพราะคำพูดพัทแทงใจดำของเซ
"ติว เสร็จ แล้วไปทานอะไรกันนะ วันนี้เราเลี้ยงเอง" บีพูดเมื่อเห็นว่า เซ งอน
"ดีเลย ชอบบบ" เรย์พูด และหันมาจับหัวเซ ให้พยักหน้า
หลังจากที่ติวเสร็จ ทั้ง 5 คนก็ไปร้านอาหารร้านเดิมที่บีมักไปกับพัท
กินเสร็จก็แยกย้ายกันกลับ พัทกลับกับบี นนท์ เซ เรย์ กลับพร้อมกัน
-ก๊อก ก๊อก ก๊อก-
นนท์ลุกขึ้นจากโต๊ะที่อ่านหนังสือ
"อ้าว พัท มาไงเนี่ย เข้ามาก่อนเร็ว"นนท์เปิด ประตูให้พัทเข้ามาในห้อง
"เรามีไรจะปรึกษาหน่อย" พัทนั่งลงที่ขอบเตียงของนนท์
นนท์เดินตามมาและนั่งลงใกล้ๆ
"บีมันชอบเรา แต่เราชอบนนท์" พัทเอ่ย
"แล้วไงต่อ ล่ะพัท" นนท์ถามต่อ
"เราก็ชอบบีน่ะ มันเป็นคนดี เราอยู่ด้วยแล้วมีสบายใจ แต่เราไม่แน่ใจว่าเรารักมันหรือป่าว"
พัทตอบเสร็จก็ก้มหน้าลงมองที่พื้น
"เราอยากให้พัทเลือกคนที่รักพัทน่ะ เราไม่อยากให้พัทมาคอยเรา เราไม่ได้รักพัทแบบนั้น ยังไงเราก็ยังเป็นเพื่อนกัน" นนท์บอกพัดและเอื้อมมือไปแตะที่บ่าพัท
"อือ" พัทเงยหน้าขึ้นมองนนท์และสวมกอดนนท์ไว้
"เราว่าบีเป็นคนดีน่ะ เราฝากพัทไว้ที่บีเราก็อุ่นใจได้แล้ว"นนท์ยังพูดต่อ
"ขอบใจน่ะนนท์" พัทปล่อยนนท์ และยิ้มให้
"งั้นเรากลับน่ะ แล้วเจอกัน" พัทบอกและเดินไปที่ประตู
นนท์เดินไปส่งพัทที่ประตู
"แล้วเจอกัน" นนท์ส่งพัทและปิดประตู
เดินกลับมาทรุดตัวลงที่เตียง
"โชคดีน่ะพัท อย่าต้องมาเจอเรื่องร้ายๆ แบบเราเลย ไม่ต้องมาจมกับเราหลอก เราขอเจ็บคนเดียว"
นนท์พูดจบก็หลับตาลง หลับไปโดยไม่รู้ตัว
